LEERLINGEN ABC

In dit Leerlingen ABC vertellen leerlingen van de VDA hoe zij de VDA persoonlijk ervaren. Er werd aan alle leerlingen gevraagd om de vragen zo eerlijk mogelijk te beantwoorden. Het zijn emotionele, ontroerende en openhartige verhalen geworden over hun ups en downs over het volgen van deze intensieve opleiding. Het is vaak hun beleving dat het moeilijk uit te leggen is aan buitenstaanders over het reilen en zeilen binnen deze academie. Vanwege het privekarakter (en daarmee de privacy gevoeligheid) van de academie organiseren we geen ‘open dag’. We hopen met dit ABC een eerlijke indruk te geven over de VDA.

Auditie doen , waarom is dit een vak apart?

• Je moet leren hoe je onder druk het beste uit jezelf kunt halen, en hoe je om moet gaan met je stress. (Anna)
• Het is belangrijk dat je van tevoren al auditierepertoire hebt en niet een week van tevoren nog een nieuw lied moet instuderen. (Ruth)
• Je moet ondanks al je zenuwen het beste van je zelf laten zien en daar heb je maar 1 kans voor. (Tatjana)
• Talent alleen is niet voldoende. Je moet bv. ook in het plaatje passen. (Anne)
• Er speelt zo veel meer mee dan alleen je performance. In de trainingen op de VDA leer je dit meteen, ze leggen uitgebreid uit, waarom je bv. na een bepaalde auditie voor de derdejaars examens niet bent aangenomen voor de ‘job'. Dat is erg fijn want daar leer je ongelofelijk veel van. (Anna)

Beseffen hoe zwaar het vak is, hoeveel moet je er eigenlijk voor opgeven?

• Als je echt het vak in wilt moet je er zo veel voor opgeven. Het vergt gewoon al je tijd, energie en devotie. Je moet er echt voor kunnen kiezen, en er voor willen gaan, anders houdt je het nooit vol. Bij elke training, elke performance, moet je alles willen geven. En als dat betekent dat je thuis moet trainen zodat je niet gezellig met je vrienden kan stappen…ja, dan moet dat maar. Als je deze discipline niet hebt, of als je dit niet begrijpt, dan heb je niets te zoeken in het professionele werkveld. (Anna)
• Ik kan wel gaan vertellen dat dat niet nodig is en dat je het ook wel redt als je gewoon je best doet en naar de lessen komt, maar dan zou ik liegen. Wanneer je dit echt wilt, zul je er alles voor opzij moeten durven zetten. Op m’n werk luister ik lessen terug, studeer ik teksten in en download ik nieuwe muziek. In de tram observeer ik de mensen om te kijken of ik daar dingen van kan gebruiken in het acteren. In de trein schrijf ik nieuwe tekstjes. Op de fiets zing ik m’n liedjes door, train ik direct de combinatie zang en bewegen (zo zwaar!) en oefen ik mijn ademhaling. In bed gaan alle liedjes met de bijbehorende emoties en bewegingen nog even door je hoofd en ben je eindelijk in slaap gevallen dan droom je over de VDA. (Ruth)
• Toen ik de middelbare school deed naast de VDA, gingen mijn vrienden uit op vrijdagavond, terwijl ik vroeg naar bed ging om uitgerust op de VDA te komen. (Tatjana)
• Mensen die dus aan je kop gaan lopen zeuren, of je werk dat veel energie vergt, moet je echt gaan mijden. Anders haal je het gewoonweg niet. Het breekt je op op een gegeven moment. (Anne)

Complimenten, waarom is het belangrijk dat je ze hoort?

• Het is over het algemeen heel makkelijk om te zeggen en te benadrukken wat je (nog) niet kan. Terwijl het juist zo belangrijk is om ook te weten wat je wél goed kan. Het is echt van belang om complimenten te horen, omdat ze je helpen te groeien, om sterker te worden, en meer in jezelf te geloven. Als je gefocust blijft op wat niet goed gaat, belemmer je jezelf en houdt je jezelf tegen. Maar eerlijk gezegd vind ik het soms nog steeds moeilijk om complimenten écht goed op te slaan…maar ik heb geleerd om in ieder geval ‘dankjewel’ te zeggen! (Anna)
• Wanneer je deze niet hoort en opslaat, hou je het niet lang vol. Leren zingen, acteren, dansen is en blijft namelijk vallen en opstaan. Aan het begin vond ik het erg moeilijk om complimenten te horen en te geloven. Je focust je voornamelijk op de dingen die je nog niet (goed) kan. Op een gegeven moment krijg je dan het idee dat je helemaal niets kunt en dan raak je je plezier in het zingen kwijt. Wat natuurlijk absoluut niet de bedoeling is.
• We hebben als opdracht op de VDA gekregen om een complimentenboekje te maken. Hierin schrijf je alle complimenten op die je krijgt. Van de docenten, leerlingen, mensen die je hebben gehoord of gezien, maar ook de dingen waarvan je zelf vindt dat je het goed hebt gedaan. Wanneer je dan weer zo’n moment hebt dat je het gevoel hebt dat niets lukt en je het niet meer ziet zitten, pak je dat boekje erbij en dat is zo fijn. Even relativeren. (Ruth)
• Ga er maar vanuit dat je nooit een compliment uit ‘medelijden' krijgt. Als je er één krijgt, heb je ‘m echt zelf verdiend! (Riejetske)
• Als je constant het negatieve ziet, dan wordt het heel erg zwaar om de VDA door te komen. Bijna onhaalbaar. (Anne)

Doorzettingsvermogen, zonder dat redt je het niet.

• Je hebt niks, maar dan ook echt niks op de VDA te zoeken(laat staan in het professionele werkveld), als je geen doorzettingsvermogen hebt. (Anne)
• Het hele vak draait om doorzettingsvermogen. Vooral het trainen gaat niet alleen gepaard met pieken, maar kent ook hele diepe dalen.
  Soms had ik echt het gevoel dat ik het allemaal nooit zou leren. Maar omdat ik niet anders kan dan weer proberen en proberen (want het moet en zal me lukken!!) blijf ik doorgaan. Je voelt in je hart wat je echt wilt en of je het kan ja of nee.
• Doordat ik weet dat YvonJane en Marc volledig achter me staan en alles uit me willen halen wat er uit me te halen valt, blijf ik doorgaan.
  Wanneer je kiest voor de VDA, dan doe je dat met alles; met heel je hart en ziel! Half-half of ‘ik zie wel’ is geen optie. Vallen en opstaan, vallen en opstaan en dat in driedubbel meervoud. (Ruth)
• Wil je het echt, of is de droom mooier dan de werkelijkheid? (Riejetske)
• Je loopt heel erg vaak tegen een muur op.Het is eng: je moet er doorheen zonder dat je weet wat erachter ligt. (Clementine)
• Je moet jezelf na elke tegenslag gewoon weer bij elkaar rapen. (Tatjana)
• Als je op de VDA al niet genoeg doorzettingsvermogen toont, dan kun je het in de professionele wereld helemaal vergeten, want daar zal het er nog een heel stuk harder aan toe gaan. (Anna)

Eerlijk zijn naar jezelf over je kansen in het vak.

• Dit is zo belangrijk. Anders ga je een grote ontgoocheling tegemoet. Als je niet eerlijk bent naar jezelf dan ga je geheid ‘op je bek’ zodra je het werkveld in gaat. En dit zou verschrikkelijk zonde zijn. Wanneer je eerlijk bent, en onder ogen ziet wat wel en niet mogelijk is voor jou, dan kun je hier gericht op trainen en daarmee verder komen. Dit betekent niet dat dit niet hartstikke moeilijk kan zijn. Soms betekent het namelijk dat je een lang gekoesterde droom moet laten vliegen. Maar ik geloof dat je op de plek zal komen die voor jou bestemd is. (Anna)
• Toen ik bij de VDA binnenkwam was ik alleen gefocust op musical, totdat ik erachter kwam dat je wel op een heel hoog niveau moet dansen om dat professioneel te kunnen doen. Toen ik mij daar bij neer begon te leggen, merkte ik dat ik open ging staan voor wat er nog meer was. Ik begon nieuwe dingen te ontwikkelen, ik merkte dat ik heel graag zelf dingen schreef, vooral mijn eigen ik wilde laten zien op het toneel en van daaruit wilde werken, ik mezelf wilde begeleiden met muziek, ik poppenspel er bij wilde gebruiken en zo ging de wereld van muziektheater voor mij open! En niet dat ik nu nooit meer dans, ik vind het nog steeds heerlijk om te dansen. Maar je moet wel reëel blijven. (Ruth)
• Op de VDA wordt er altijd gezocht naar je sterkste kwaliteiten. (Tatjana)
• Iedereen begint aan de VDA met bepaalde verwachtingen, die in de loop van de tijd worden bijgesteld. Alleen als je zo eerlijk durft te zijn om je verwachtingen bij te stellen, hou je het vol. (Riejetske)
• Je voorkomt dat je jezelf voor schut zet. (Hester)

Flexibiliteit, een vereiste.

• De meest concrete voorbeelden die ik kan geven zijn: veranderende trainingstijden, aangepaste choreografieën, geschrapte of totaal vernieuwde scènes en als allerbelangrijkste: zanglijntjes. Je moet er altijd rekening mee houden dat dingen kunnen veranderen. Dit kan dus betekenen dat je je suf hebt gestudeerd op een zanglijn, scène, lied, dans – wat dan ook – en dat het gewoon wordt veranderd of geschrapt. En wat eigenlijk nog belangrijker is, is dat je dit dan zonder mokken en zonder een raar gezicht te trekken aanneemt en verder gaat! (Anna)
• We zaten 1,5 maand voor de eindpresentatie en 1/3 van de show werd eruit geknipt. (Ruth)
• Bij extra trainingen, gewijzigde lestijden, laatste moment acties, enz. moet je kunnen schuiven in je agenda. Dus is het jouw taak om een flexibele omgeving te creëren, zodat je niet hoeft te stressen. (Riejetske)
• Het is elke zaterdag anders, je weet niet wat je kan verwachten. Dus je moet je niet gaan vasthouden aan iets, maar dingen los kunnen laten en altijd weten dat er iets onverwachts kan gebeuren. Als je niet flexibel bent, dan gaan er veel problemen ontstaan op de VDA. (Anne)

Gastartiesten en gastdocenten,waardevol advies van professionals.

• Geweldig om de kans te krijgen professionals uit het vak te zien optreden, te spreken en om mee te werken! Zo krijg je een nog beter en reëler beeld hoe het er in de professionele wereld aan toe gaat. Wat ik ook heel fijn vind, is dat je vragen gericht op jezelf kunt stellen in plaats van de algemene dingen die vaak in tijdschriften genoemd worden. (Ruth)
• Er komen op de VDA allerlei soorten gastdocenten langs. Ik heb in mijn drie jaar bijvoorbeeld les gehad van een grimeuse en een hele goede dramadocente, en er waren diverse musicalartiesten die vertelden over het vak. Dit maakt allemaal veel duidelijk over de praktijk. (Tatjana)
• Je ziet ze gewoon als mens en niet als BN'er of iets dergelijks. Je hoort ook wat ze allemaal meemaken en het is absoluut geen glitter en glamour. Je krijgt door hen een heel goed beeld van de werkelijkheid, en niet het beeld dat geschetst wordt door de media. (Anne)
• Dit zijn hele waardevolle ontmoetingen waar je zo veel van kunt leren. Zo hebben we dit schooljaar (2007-2008) onder andere Cystine Carreon ontmoet naar aanleiding van haar optreden in ‘Shhh…It happens’, en dit was echt super. Ze heeft ons zo veel kunnen vertellen en erg veel advies gegeven. Ze nam ook echt de tijd voor ons en dat was geweldig. (Anna)

Huilen, zwembaden vol.

• Omdat je in elke les op de toppen van je kunnen probeert te presteren komen daar veel heftige emoties bij kijken. Maar het is bij mij voornamelijk het mentale deel waar ik zoveel tranen om heb gelaten en soms nog laat. Ik ben zo geconfronteerd met wie ik ben, wat ik doe (en niet doe) en waarom. Als je jezelf niet kunt raken en je niet eens van jezelf houdt, wie je bent en wat je doet, hoe zouden anderen dat dan wel moeten doen? Het begint echt bij jezelf. YvonJane en Marc doen er alles aan om jezelf en je kracht te vinden, voor een deel door interpretatietraining. En er zijn er echt dozen Kleenex doorheen gegaan. Het is niet niets om terug te gaan naar je diepste en heftigste emoties. Woede, verdriet, seks, angst, blijdschap. Uiteindelijk moet je zelf in je kracht gaan staan. Van daaruit kun je mensen raken. En wie wil dat nou niet? (Ruth)
• Ja, zwembaden vol. Misschien nog wel een extra golfslagbad of twee. Huilen ga je zeker zodra je gaat trainen aan de VDA. Het is een manier om stress te ontladen.
• Of het komt door de vele emoties waar je ineens mee in aanraking komt door de interpretatietrainingen.Of zelfs doordat je ineens leert of voelt dat je iets écht kan en dat je op de goede weg zit!. De VDA is een emotionele roller coaster. Maar huilen omdat je, je ergens makkelijk vanaf wilt maken is niet de bedoeling en dat kan dan ook niet. (Anna)

Interpretatie, een van de drie pijlers van de VDA.

• De interpretatie van een lied (tekst of dans) is veruit een van de belangrijkste trainingspunten op de VDA. Door je interpretatie kun je mensen raken en hiermee staat of valt je performance. Maar het is tevens een van de moeilijkste dingen. Je moet hier vaak heel erg diep voor graven in je eigen emoties wat erg eng kan zijn. Ik heb zelf met interpretatietrainingen dingen onder ogen moeten komen waar je eigenlijk helemaal niet aan wilt, maar het moet toch en uiteindelijk heb ik ze daardoor ook beter een plek kunnen geven. Maar makkelijk is anders! Dit is iets wat je moet ervaren, het is moeilijk uit te leggen. Het is soms net alsof je eerst door een diep dal gaat en er dan sterker uit komt – en als het dan lukt – als je de interpretatie hebt en je je emoties onder controle kunt houden en als dan alles bij elkaar komt…ja, dat is magie! (Anna)
• Je allerdiepste gevoelens naar boven halen wat betreft woede, angst, seks, blijdschap, etc. zodat je deze uiteindelijk op verschillende niveaus kunt gebruiken in het zingen, acteren en dansen.
  Doordat je begint bij alle heftigheid van een emotie is het vaak doodeng. Je leert in de maatschappij je emoties te beheersen en sommige emoties ‘horen’ eigenlijk binnenshuis. Als je deze dan in alle hevigheid op moet roepen, is dat heel heftig. Maar wanneer je zo ver bent gegaan, kun je veel makkelijker de emotie terugpakken op een ander niveau. Doordat je de emotie echt voelt ziet het er heel natuurlijk uit.
  Later leer je ook verschillende lagen te gebruiken door verschillende emoties te stapelen. In het echte leven beleef je namelijk ook niet elke emotie steeds apart. Denk maar eens aan een combinatie van woede, verdriet en ongeloof of een combinatie van liefde en angst.
  Interpretatie leert je ook beter jezelf kennen. Hoe reageer jij van nature als je woedend bent of juist heel uitgelaten?Het kan voor iedereen anders zijn. Je leert jezelf te uiten, maar je leert ook andere manieren te gebruiken.
  Daarnaast leer je veel meer bewust te worden wat je lichaam en je gezicht (mimiek) doet in de verschillende emoties, maar ook wat je stem doet. Deze klinkt namelijk als je vrolijk bent heel anders dan als je bijvoorbeeld verdrietig bent. (Ruth)
• Het gaat in een lied niet alleen om mooi gezongen nootjes. Je vertelt een verhaal wat toevallig een melodie lijn heeft. Je kan je publiek een stukje van jezelf geven dmv jouw interpretatie van een lied. (Tatjana)
• Ze hebben op de VDA een film laten zien (‘De-Lovely'), waarin iemand zingt, totaal vals eigenlijk, maar met pure overgave en gevoel. En dat is dan het enige dat je hoort. Je hoort de noten niet eens. Je wordt zo meegesleurd. (Anne)

Jaren trainen, waarom is geduld een belangrijke eigenschap?

• Ik wil alles altijd meteen goed doen en geef mezelf niet genoeg tijd om het te leren, terwijl je dat juist nodig hebt. Jammer genoeg denken veel mensen wanneer je zegt dat je zangeres wilt worden, of een zangstudie doet, dat je vanaf het begin af aan ook supermooi en goed moet kunnen zingen. Maar een zangtraining kost net zo veel tijd als een andere studie, zo niet nog langer, want je bent nooit uitgeleerd. Daar komt bij dat, als je het technisch bekijkt, je stembanden spieren zijn die je moet trainen. Dat kost tijd en energie en dus ook geduld. Tja, het blijft een schone zaak hè? (Anna)
• Een lied goed performen op professioneel niveau is heel anders dan even een leuk liedje zingen. Laat staan het überhaupt leren zingen. Geduld is dan ook zeker een schone zaak in dit vak. Ik ben regelmatig gefrustreerd geweest (soms nog steeds) omdat het nog niet zo goed gaat als je zou willen. Maar alles heeft tijd nodig en heel veel oefening en herhaling. Voor de een gaat het op het ene gebied sneller en voor de ander weer op een ander gebied. Vooral als je ook nog perfectionistisch bent (en dat is eigenlijk iedereen op de VDA) kan ongeduld wel eens tot grote frustratie leiden, waarmee je uiteindelijk alleen maar verder van huis bent. Moeilijk, maar toch: geduld is een schone zaak! (Ruth)
• Er zijn teveel kleine details, hoeveel talent je ook hebt. (Tatjana)
• Toen ik voor het eerst een musical zag, wilde ik dat ook en dacht ik dat ik met een zangles per week er wel zou komen. (Raymond)

Kritiek ontvangen: wie het niet kan, heeft niets te zoeken in de professionele wereld.

• Zonder kritiek blijf je uiteindelijk stilstaan. Kritiek heb je nodig om te groeien. Je leert op de VDA steeds beter om te gaan met kritiek. Het is soms heel moeilijk, maar ik weet van wie ik de kritiek krijg en dat het een reden heeft. Namelijk om het beste uit me naar boven te halen. Je leert er steeds beter mee omgaan.In het begin schoot ik in de stress, waardoor er nog minder uit kwam of ik begon te huilen. Nu probeer ik het zo goed mogelijk in me op te nemen, te incasseren en er direct iets mee te doen. (Ruth)
• Er is geen tijd voor discussie. Incasseren en nog een keer proberen werkt het snelst. (Clementine)
• De kritiek is altijd bedoeld om je te laten groeien. (Tatjana)
• Als iemand je alleen maar goed en fantastisch vindt, schiet je er geen bal mee op. (Anna)
• Je moet het zo zien: zolang je aandacht krijgt, is het goed. Als het helemaal stil valt, moet je je zorgen gaan maken. (Anne)
• Ik geloof wanneer je niet tegen kritiek kan, je het nooit gaat trekken in de professionele wereld. Want naast mensen die het goed met je voor hebben, zul je ook mensen tegenkomen die geen gegronde kritiek op je uiten, maar waar je dan niet tegenin mag gaan. Als je dicht klapt of je frustraties gaat botvieren, dan lig je er binnen de kortste keren uit. (Anna)

Lachen om jezelf: bij tijd en wijle zo belangrijk.

• Jaaa! Je zal geheid rare dingen doen, of op je bek gaan, en dat hoort er ook allemaal bij. Je moet er de humor wel van in kunnen zien hoor, anders wordt het wel héél erg zwaar! En als JIJ er niet om kan lachen dan doen anderen dat wel hahaha! (Anna)
• Lachen is relativeren en werkt ontspannend. En soms zie je er zo belachelijk uit of komt er zoiets vreemds uit je mond, dat je niet anders kan dan lachen.
  Lachen ligt ook zo dicht bij huilen. Soms kan je dan maar beter om jezelf lachen en het weer proberen. Werkt veel beter dan in de stress schieten en krampachtig door gaan. (Ruth)

Marc Dollevoet.

• Marc is een geweldige docent die het rustpunt vormt op school en die ons vaak aan het lachen maakt. Hij vormt de ‘backbone’ van de VDA. Vorig schooljaar heeft hij de laatste maanden geweldig goed opgevangen, toen YvonJane een hernia had. Naast zijn kwaliteiten als zangdocent geeft hij ook hele leuke en goede acteertrainingen, waarin zijn acteerkunsten naar buiten komen! Voor mij persoonlijk was Marc eigenlijk mijn eerste professionele privé-zangleraar en hij heeft mij heel goed getraind en veel vertrouwen gegeven. Zonder die eerste maanden training bij hem had ik de VDA denk ik niet aangekund.(Anna)
• Geweldige zanger en acteur. Zeker op het gebied van acteren heb ik heel veel van hem geleerd (de acteerworkshops zijn een aanrader!). Marc is iemand van de praktische en nuttige tips, die zooo waardevol zijn! Verder is hij heel betrokken, grappig, zorgzaam en als het nodig is, streng, maar rechtvaardig! (Riejetske)
• Marc is een hele lieve docent die zoveel rust met zich meebrengt. Hij is heel geduldig met je -als hij boos wordt dan weet je dat je het echt heel bont hebt gemaakt- en kan op een vaak kalme manier heel diep tot je doordringen. Hij is daarnaast onwijs muzikaal. Laat hem een nummer horen en hij kent het, hij kan je vertellen van wie het origineel is, zingt een 2e of 3e stem mee en speelt het ritme na met z’n handen, voeten en mond. Wat een ritmegevoel! Om jaloers op te zijn.. Daarnaast is hij een erg goede zanger en acteur. Als je denkt: hoe moet ik in vredesnaam een handdoek of een boormachine spelen, vraag het Marc en je staat versteld. (Ruth)
• Hij brengt met z’n humor ruststukjes door de repetities heen. Even hard lachen met z’n allen en dan weer hard werken met z’n allen. Marc en YvonJane samen brengt zoveel passie en energie met zich mee dat je niet anders kan en wil dan je uiterste best doen! Het is bijna magie wat ze met z’n tweetjes hebben! (Ruth)
• Marc is een hele lieve man en zorgt voor rust in de VDA. Hij heeft veel geduld, verwacht vaak weer andere dingen dan YvonJane en is echt onmisbaar op de VDA. (Tatjana)

Nooit opgeven, ook als je het even niet meer ziet zitten.

• Opgeven kan eigenlijk niet in je vocabulaire voorkomen. Er komen zeker momenten dat je het even niet meer ziet zitten, maar dan moet je daar wat aan doen (en er worden je ook genoeg handvatten aangereikt om iets te kunnen doen). Maar dat ligt dan wel aan jou! Als je serieus denkt aan opgeven, dan denk ik dat je je keuze eigenlijk al hebt gemaakt...Dit klinkt misschien erg hard, maar als je er niet helemaal voor gaat, dan trek je het toch niet. (Anna)
• In het eerste jaar werd gezegd dat je een periode zal krijgen waarin je niet meer weet waarom je eigenlijk voor de VDA hebt gekozen en dat je het niet meer ziet zitten. Ik wist zeker: dat zou mij nooit gebeuren! Ruim 2 jaar later kan ik je eerlijk zeggen: ik heb zelfs meerdere van zulke momenten gehad. De eerste keer dat ik dat had en het aan een willekeurig iemand had verteld, kreeg ik de volgende vraag terug: “Als het zo verschrikkelijk is allemaal, waarom stop je er dan niet gewoon mee?!” Ik werd heel erg boos en begreep niet dat hij zoiets kon zeggen. Wat dacht hij wel: heb ik eindelijk de kans gekregen om mijn droom te gaan leven en dan gooi ik die weg?! Hij begreep er echt helemaal niets van. Maar wanneer ik daarna nog wel eens zo’n moment heb, denk ik er wel eens aan terug. Niemand verplicht mij om de VDA te doen. Als ik wil zou ik er elk moment mee kunnen stoppen. Maar dat wil ik helemaal niet! Hoge ups en lage downs horen er bij. En heel eerlijk gezegd.. Ik vind het heerlijk! (Ruth)

Over de omgeving van een VDA leerling:

• Op een gegeven moment heb je een klein groepje familie/ vrienden om je heen die achter je staan bij welke keuze je ook maakt en je steunen in de jaren VDA. En geloof me: die heb je echt nodig. (Ruth)
• Het is nooit makkelijk om tegen de wens van je omgeving in te gaan en voor je eigen geluk te kiezen, maar uiteindelijk gaat het erom dat je doet waar jij gelukkig van wordt. Het meervoud van lef is leven! (Riejetske)
• Het komt vaak voor dat mensen in je omgeving niet begrijpen waarom je een zangstudie doet: “Daar kun je toch niet van leven? Goh, kan jij dan zingen?” etc. En als je dan ook nog eens prioriteiten stelt en minder of geen tijd meer hebt voor bepaalde mensen in je omgeving, wordt dat je al helemaal niet in dank afgenomen. Je zult je erachter komen wie je echte vrienden zijn en wie er echt achter je staat! (Anna)

Personal coaching, een van de drie pijlers van de VDA.

• Het trainen van je mentale kracht en karakter.Je mentale toestand is heel belangrijk tijdens de trainingen op de VDA. Dat klinkt misschien een beetje raar, maar wat ik bedoel is dat je mentaal sterk moet zijn of moet worden. Je krijgt namelijk op school (maar ook als voorbereiding op de professionele wereld) met veel stress en tegenslag te maken, naast al je eigen onzekerheden, die je niet kan verbergen. En je moet hiermee leren omgaan, want je zal elke training weer opnieuw moeten gaan staan en moeten geven.. Naast de trainingen op school, hebben we ook een personal coach, buiten de opleiding. Zij is echt een uitkomst. Ze heeft mij meerdere keren heel goed kunnen helpen, door me net weer even dingen vanuit een ander perspectief te laten bekijken, of door mijn wirwar van gedachten en gevoelens ‘uit de knoop te halen’, en door me te helpen om net weer dat beetje zelfvertrouwen te vinden dat je zo nodig hebt. Wat voor problemen dan ook – je kan bij haar aankloppen. En beter te vroeg dan te laat! (Anna)
• Het helpt je bewuster keuzes te maken. (Riejetske)
• Een van de belangrijkste dingen op de VDA: mentale training. Je moet zo sterk in je schoenen staan in dit vak. Het is ook iets dat nooit ophoudt. In elke nieuwe situatie word je weer getest hoe sterk je bent. Je leert op de VDA jezelf te vinden en in je eigen kracht te gaan staan. En ook te blijven staan! Je moet je heel kwetsbaar durven opstellen. Doodeng, maar soms sta je verbaasd wat er allemaal uit je komt. Alleen op die manier kan ik doen wat ik wil doen: harten raken!Je leert dan ook op de VDA met vallen en opstaan wie je bent en wat je wilt en kan. Ook leer je een goede thuisbasis om je heen te creëren. Als je thuisbasis niet goed zit, ben je daar zoveel energie aan kwijt, dat je op een gegeven moment instort. Je leert gezond egoïstisch te zijn. Soms heel moeilijk, want alleen het woord egoïsme heeft al zo’n negatieve lading. Maar je houdt het niet vol als je de hele dag bezig bent met iedereen om je heen tevreden houden. Je hebt echt geen tijd meer om alle verjaardagen en andere feestjes af te struinen, af te spreken met je collega’s na het werk, elke avond bij je vriend of vriendin te zitten en bij je familie langs te gaan. Ik heb echt geleerd prioriteiten te stellen: wat heb ik nodig? Wie zijn er het allerbelangrijkst voor me? Waar gebruik ik mijn energie voor? En waar krijg ik ook weer energie van? Er vallen veel mensen af. Collega’s, kennissen,vrienden en zelfs familie die het niet begrijpen. Dat is heel moeilijk, maar met de mensen die echt achter je blijven staan, krijg je een hele diepe, sterke band.
  En een voordeel: als ik nu wel een keer op een feestje kom, zijn ze extra blij me te zien! (Ruth)

Quality van een VDA-leerling is......

• Passie, durf, lef, doorzettingsvermogen, grenzen verleggen, angsten overwinnen, gezond egoïsme, incasseren, gaan met die banaan, eerlijkheid, er helemaal voor gaan, VDA voor alles, plezier, kwetsbaar zijn, in je eigen kracht staan, stressbestendig, goed voor jezelf kunnen zorgen (zowel lichamelijk als mentaal), goed kunnen luisteren, snel, lange adem, goed kunnen samenwerken, energiek, flexibel, kritisch, perfectionistisch, stipt, actief, multi, krachtig, efficiënt en last but not least talentvol. (Ruth)
• Gemotiveerd, gepassioneerd, getalenteerd, gedreven en sociaalvaardig. Weten wat je kan zonder kapsones te hebben! (Anna)
• VDA leerlingen zijn heel veelzijdig. Iedere leerling heeft iets anders te brengen op de school en is ook uniek. Als je niet aan het gewenste niveau voldoet moet je snel verbetering laten zien. Er worden hoge eisen aan ons gesteld. (Tatjana)
• Niemand word kant-en-klaar geboren. Je moet er keihard voor werken, maar na drie jaar heb je een bepaalde basiskwaliteit ontwikkeld, die erg hoog is. (Riejetske)
• De leerling heeft een realistisch beeld over het vak. (Clementine)

Repeteren, waarom het geen kwestie is van willen, maar moeten.

• Je gaat de VDA niet redden met 1 keer in de week te oefenen. (Tatjana)
• Voordat een bepaald lied of een bepaalde tekst gaat ‘zitten', zodat je dat ontspannen over kan brengen…. (Riejetske)
• Het is en blijft een zelfstudie, discipline is onmisbaar.(Anna)
• Het is zwaar.Tientallen keren hetzelfde moeten doen, net zolang tot je het perfect kunt. Maar ik heb er alleen maar van geprofiteerd.(Raymond)
• Sommige nummers komen er echt pas goed uit na jaren repeteren. Ja, jaren! (Ruth)

Studiebelasting: hoe hoog is de druk op de VDA.

• De VDA is een parttime opleiding. Dat betekent dus niet dat je er met 2 dagen in de week mee klaar bent. Voor mij geldt dat ik er eigenlijk bijna elke dag in de week wel mee bezig ben (behalve op mijn vrije dag – en zelfs dat is erg moeilijk! haha). Als ik niet daadwerkelijk aan het repeteren ben dan ben ik wel muziek aan het beluisteren, nummers zoeken, concepten uitwerken, danslessen aan het volgen, trainen in de sportschool of gewoonweg aan het denken aan de VDA…over wat ik nog moet/wil gaan doen. (Anna)
• Heel erg zwaar. De VDA is een mentaal erg zware studie. Een zeikende baas kan er dan niet nog even bij. Op de VDA wordt je begeleidt in hoe je je priveleven zo kan indelen dat het werkt voor je. (Clementine)
• De druk is hoog op de VDA omdat het een prestatiegerichte school is. Je zal dus moeten blijven presteren, je kan niet stil blijven staan. Hoe je je studiebelasting indeelt is voor een groot deel aan jou, zolang je maar blijft presteren – deze grote mate van vrijheid vergt dus ontzettend veel discipline – wat juist heel moeilijk kan zijn. Je zit nou eenmaal niet elke dag een aantal uur op school – je moet die éne zaterdag dat je les hebt er alles uithalen wat erin zit. (Anna)
• Studeren op de VDA naast werk, vriend(in), of school. Je houdt het alleen vol als je de VDA op nummer 1 zet. Punt.(Riejetske)
• Je moet goed plannen, ook wanneer je rust houdt. Je hebt eigenlijk al je handen vol aan de VDA zelf dus een baan of opleiding is heel erg dubbelop. Het is wel te doen, maar alleen zolang je zelf er rustig onder blijft. (Tatjana)
• De VDA zelf kost tonnen energie, dus moet je de dingen naast de VDA zien te beperken, anders hou je het gewoonweg niet vol. (Anne)
• Aan het begin van het eerste jaar werkte ik er 4 dagen bij, maar dit was echt veel te veel. Ik werk nu 3 dagen naast de VDA, met het geluk dat ik daar veel muziek kan luisteren, teksten in kan studeren etc. want je hebt de tijd zeker nodig. Alles wat je op zaterdag leert, moet je de zaterdag erop kennen. Wanneer je dan die week een verjaardag hebt van je nichtje en een feestje van een vriendin, je ook nog een avond uit wilt en je vriendje nog een dag wil zien, dan gaat dat zeker niet lukken. (Ruth)

Technische lessen, een van de drie pijlers van de VDA.

• ‘De techniek is de ondersteuning van je zang’ wordt ons vaak gezegd. Techniek vormt dan ook een van de drie pijlers van de VDA, maar het is niet de belangrijkste! Je hebt natuurlijk een zekere mate van techniek nodig en die wordt je dan ook geleerd, maar het is altijd ter ondersteuning van een betere performance – en een goede performance komt eerder uit een goede interpretatie en het ‘willen geven’. Dit kan ook betekenen dat je de techniek juist los moet laten, iets wat ik persoonlijk soms nog heel moeilijk vind. De techniek voelt namelijk zo veilig, maar dat is eigenlijk schijn. De magie ontstaat pas als je de techniek durft los te laten! (Anna)
• Toen ik op de VDA aangenomen werd, dacht ik dat ik -na jaren zangles bij verschillende docenten- wel dat ik technisch goed kon zingen. Na een paar zanglessen kwam ik erachter dat dit nog lang niet het geval was. Ik had dingen verkeerd aangeleerd en afleren is vaak nog moeilijker dan nieuwe dingen aanleren. Elke les kwamen er weer nieuwe dingen en het frustreerde me enorm dat je niet direct de les erop alles al goed kan toepassen. Ik moest me erbij neerleggen dat het tijd en training kost.(Ruth)
• De techniektraining is van erg hoog niveau, maar dient alleen ter ondersteuning. (Clementine)
• De techniek is noodzakelijk om te weten hoe je je stem gezond gebruikt en daarom wordt daar ook goed aandacht aan besteed.(Tatjana)
• Wat gebeurt er in je lichaam als je zingt en hoe ziet het eruit? Hoe kun je het beste een (stuk van een) nummer zingen? Hoe kun je het beste ademhalen? Wat is belten en hoe doe je dat? Wat is twang en hoe doe je dat? Hoe maak ik veel volume op m’n kopstem? Vaccaj, waarom heb ik dat nodig? Waarom krijg ik steeds keelpijn als ik dat nummer zing? Hoe kan ik dat anders aanpakken? In welke toonsoort kan ik het nummer het beste zingen? Waarom is het slecht om te hoesten? Wat is een driekwartsmaat? Hoe gaat dat ritme? Allemaal te veel om op te noemen, maar zo heerlijk als je het op een gegeven moment niet alleen weet, maar ook echt kan toepassen.(Ruth)
• Techniek is op de VDA absoluut niet de belangrijkste van de drie pijlers.(Riejetske)

Uithoudingsvermogen: waarom je conditie top moet zijn.

• Dit woord heeft twee betekenissen: uithoudingsvermogen is nodig als het gaat om zingen en dansen tegelijk, dus om conditie. Uithoudingsvermogen slaat ook op volhouden, als het tegenzit en je twijfelt aan ongeveer alles waar je over kan twijfelen. (Riejetske)
• Vaak als we staan te hijgen zegt YvonJane: “Had ik al gezegd dat je een goede conditie moet hebben?”Je moet soms een dans heel vaak achter elkaar doen en als je geen uithoudingsvermogen hebt, hou je het gewoon niet vol. Het is erg aan te raden om naast de VDA te sporten. (Tatjana)
• Op alle gebieden heb je een onwijs uithoudingsvermogen nodig. Mentaal vooral, maar ook lichamelijk. Een lied goed zingen en daarbij bewegen, of laat staan dansen, dat doe je niet zomaar. (Ruth)
• Je uithoudingsvermogen zou zomaar eens doorslaggevend kunnen zijn. Als je ambieert om 7 a 8 shows in de week in een musical te staan dan lijkt het mij nogal logisch dat je een geweldige conditie moet hebben. Je moet al acterend en dansend nummers zingen op de zwaarst mogelijke manier! Eigenlijk moet je zingen zien als topsport. Je werkt met je hele lichaam en je ziel komt er ook nog eens bij kijken. Uithoudingsvermogen is gewoon een must. (Anna)

Verschil tussen het eerste, tweede en derde jaar VDA.

• Het eerste jaar is rondkijken, het tweede jaar is bedoeld om je sterke punten te ontdekken en je specialiteit te kiezen en in de derde is het de bedoeling dat je je eigen stijl ontwikkelt, zelf met ideeën komt en je eigen show mee helpt te ontwikkelen voor de eindpresentatie.(Riejetske, afgestudeerd)
• In het eerste jaar werd ik nog overmand door vragen als ‘Kan ik dit wel echt?’ We hadden drie derdejaars leerlingen op school die dat jaar afstudeerden, wat voor zowel een geweldig als een hectisch jaar zorgde. Wij moesten de derdejaars in hun shows ondersteunen. Met grote ogen keek ik naar wat zij allemaal neerzetten, en ik kon me niet voorstellen dat ik dat over drie jaar ook zou kunnen. Maar ik greep me vast aan de denderende trein en voor ik het wist was ik over naar het tweede jaar! Wow! Wat een ervaring! Het tweede jaar was in veel opzichten een stuk rustiger omdat we geen eindpresentatie hadden. In het tweede jaar heb ik heel veel kunnen leren –er werd nu op veel dingen uitgebreid ingegaan. We hebben onder andere een muziektheater workshop gehad, klanktrainingen, ritme workshops, solfège (nooit gedacht dat ik dit stiekem zelfs wel leuk zou vinden haha) en buitenlandstalige liedjes getraind. En ook nu was voor ik het wist, het jaar om en was ik over naar het laatste jaar. En nu sta ik hier…in het derde jaar! En ik moet zeggen, het voelt echt anders. Ik heb op de een of andere manier meer het gevoel dat ik een beetje de controle heb over wat ik allemaal moet doen. Het is gek, maar twee jaar geleden kon ik me niet voorstellen dat ik hier zou staan…maar langzamerhand gebeurt het toch en voelt het nog goed ook. Als je de eerste twee jaar doorkomt dan wordt je klaargestoomd voor het examenjaar (gewoon doen wat je docenten zeggen en dan komt het écht wel allemaal goed). Ik zou zeggen: op naar de eindpresentatie! (Anna, derdejaars)
• In het eerste jaar krijg je allemaal basis technieken en informatie. Er staat nog niet een mega grote druk op je en je kan je nog wel een beetje optrekken aan de tweede- en derdejaars. In het tweede jaar moet je al heel veel zelf gaan doen en is er niet meer zoveel tijd om fouten te maken en daar te lang bij stil te staan. In het derde jaar voelt het alsof je alles ineens helemaal zelf moet gaan doen (ook al is dat niet zo). Alles wat je de afgelopen jaren hebt geleerd moet je uit de kast halen.(Tatjana, afgestudeerd)
• In het eerste jaar stap je helemaal achterin in op een trein waarvan je geen idee hebt wat de eindbestemming is. Je hebt wel verwachtingen, maar durft er niet op te hopen dat dat trein daar helemaal naar toe gaat. De trein gaat zo snel dat je zoveel mogelijk passerende haltes probeert te lezen en te onthouden, maar er ook heel wat mist. Je hebt geen idee wat er allemaal voor bruikbaars in die trein ligt en wat je er allemaal van kan gebruiken. Het enige waar je mee bezig bent is je stevig vasthouden, zodat je niet uit de trein valt. Na een poosje durf je voorzichtig te gaan lopen in de trein vasthoudend van de ene bank aan de andere bank.
  Aan het einde van het eerste jaar ben je zover dat je regelmatig even los durft te laten (niet te lang) en op een andere plek durft te zitten, maar wel het liefst in dezelfde coupe. In het tweede jaar stap je met heel veel verwachting en wat meer vertrouwen de trein in. Want je denkt dat je weet hoe hard de trein rijdt en welke richting hij opgaat. Maar tot je grote schrik rijdt de trein een hele andere kant op en rijdt ‘ie veel harder dan in het eerste jaar. Je probeert de bekende banken in je coupe krampachtig vast te pakken, maar merkt tot je grote schrik dat de trein zo hard gaat dat dat niet meer kan en je steeds weer valt. Je kan niet anders dan te zorgen in een andere coupe te komen. Eenmaal aangekomen zie je door het raam een paar stations die je herkent van het eerste jaar. Toch wel fijn dat je die stations al kent, ook al kom je wel langs heel veel nieuwe. Zoveel dat je soms even terugstapt in je oude vertrouwde coupe, maar je beseft dat je daarmee ook niet verder komt. Aan het einde van het tweede jaar ben je met veel moeite en overwinningen tot het midden van de trein gekomen. Je moet en zal volgend jaar voorin de trein terecht komen. In het derde jaar ben je redelijk gewend aan het onverwachte van de trein. Je weet dat ie zo van snelheid en richting kan veranderen, maar je vertrouwt erop dat je op de goede bestemming terecht komt.
  In het derde jaar durf je mensen in de trein te vragen bij welk station je bent en durf je veel grotere stukken door de trein te lopen zonder je steeds vast te hoeven pakken aan een bank zoals in het eerste en tweede jaar. Je gaat je uiteindelijke doel halen: voorin de trein aankomen, de deur bij de treinbestuurder openen en een kijkje nemen hoe de trein in praktijk werkt om ‘m zelf te gaan besturen. En dan ervoor zorgen de trein te laten rijden! (Ruth, derdejaars)

Wat is het voordeel van een kleine school?

• De VDA is de eerste school waar ik wordt behandeld als een uniek persoon, met m'n eigen kracht. De persoonlijke benadering en de betrokkenheid van de docenten is iets wat je op andere academies niet tegenkomt.(Riejetske)
• Ik heb zelf op het Conservatorium gezeten in Rotterdam, en ze hebben de rekening nog steeds niet gestuurd. Mijn naam stond niet op de lijst en ik kwam drie weken te laat op school, omdat ze vergeten waren om door te geven wanneer de lessen begonnen. De VDA is echt het tegenovergestelde. Ze willen alles over je weten, maar dan ook echt alles. En het feit dat er maar vijf (!) leerlingen per leerjaar op de VDA worden aangenomen, zegt al genoeg. Er wordt altijd met je gewerkt op een hele informele wijze. En dat maakt de VDA uniek.(Anne)
• Op de VDA wordt er echt gekeken wie je bent en gezocht naar wat werkt voor je. (Clementine)
• Je zit in een klas met maximaal vier anderen. Dit betekent: je wordt altijd gezien en er wordt altijd persoonlijk met je gewerkt. Heel veel individuele aandacht dus. Je krijgt niet een standaard verhaal dat voor iedereen zou moeten werken, maar er wordt echt individueel gekeken wat je nodig hebt. (Ruth)
• De leraren kennen je thuissituatie. Als je het moeilijk hebt, zullen ze daar zoveel mogelijk rekening mee houden, zodat je op een zo goed mogelijke manier verder kunt studeren. (Tatjana)
• Je wordt hier niet getraind tot een of ander kuddedier dat hetzelfde klinkt als alle anderen. Er wordt juist gestreefd naar originaliteit. (Anna)

X- tra`s op de VDA: de ‘Special Events’

• In een workshop doe je weer iets heel anders dan tijdens de gewone lessen en juist daarom is het zo'n grote toevoeging. Een workshop is meestal zwaarder dan de reguliere lessen, maar na afloop heb je vaak het idee dat je veel hebt geleerd in korte tijd. (Tatjana)
• Workshops zijn korte kennismakingen met bijvoorbeeld improviseren (in zang en acteren) of emotietraining. Heel leerzaam.(Riejetske)
• De workshops zijn ware uitdagingen. Het is geweldig om je een paar dagen volledig in iets te storten. Het is vermoeiend en enerverend, lachen en huilen, de fout in gaan en iets fantastisch doen. (Anna)
• Het is altijd supergezellig en heel erg leerzaam om met de VDA ergens naartoe te gaan. Vaak maken ze een goede ‘deal’ met een van hun veler contacten en dan gaan we bijvoorbeeld naar een voorstelling. Zo hebben we de afgelopen maanden ‘The Last 5 Years’ en ‘Shhh…It happens’ gezien, waarbij we ook nog de mogelijkheid hebben gehad om na afloop met verschillende castleden te praten. Heel bijzonder en erg leerzaam natuurlijk. Als we dan een voorstelling bekijken, wordt dit ook behandeld als ‘studie’, je gaat dus niet onderuitgezakt zitten kijken…er is wel werk aan de winkel…maar dat is juist zo leuk. En dan lekker met z’n allen discussiëren na afloop.(Anna)
• We hebben bv. een workshop ‘Podium make-up’ gehad. Een groot verschil met bijvoorbeeld camera make-up of theater make-up.
  Ook hebben we in de stemstudio ‘The Sunstudio’ in Bussum mogen ervaren hoe moeilijk, maar ook gaaf stemacteren is. Ook komt er elk jaar een fotografe voor een professionele fotoshoot. Daar heb ik bv. geleerd wanneer je bij een goede fotograaf nog steeds gek op de foto komt te staan, dat echt aan je zelf ligt. (Ruth)

YvonJane van Leeuwen.

• De VDA is YvonJane! Een vrouw met zoveel passie, kracht, overtuiging, gedrevenheid en talent. Elke keer als ze zingt krijg ik geheid kippenvel. Ze is een fantastische docente. Ze zal altijd en elke keer weer alles uit je halen wat erin zit. Ze blijft pushen maar weet precies hoe ver ze kan gaan. Maar je moet wel tegen een stootje kunnen als je les wilt van YvonJane. Ze is namelijk goudeerlijk. En ze heeft het altijd door als je niet alles geeft. Waar ik nu sta, als derde jaars VDA-er, had ik nooit kunnen bereiken zonder de geweldige training en steun van YvonJane de afgelopen 2 jaar! (Anna)
• Vakkundig, gepassioneerd, creatief, lief, sterk, pittig, geweldig, fantastisch, betrokken, gedreven, veeleisend, eerlijk, maar vooral een voorbeeld! (Riejetske)
• Voelt dingen haarscherp aan. Een geweldige vakvrouw en een gepassioneerd docente. Haalt bij je het onderste uit de kan.(Clementine)
• YvonJane is een hele speciale en sterke vrouw en het is dan ook heel bijzonder om van haar les te krijgen. Ze probeert je altijd zoveel mogelijk te steunen en duwt je echt naar de toppen van je kunnen. Ze neemt niet met weinig genoegen en verwacht dan ook dat je hard werkt.(Tatjana)
• YvonJane is een ontzettende gedreven docent met never ending passie. Het is een hele krachtige vrouw met veel pit en energie. Ze kan ontzettend lief zijn, maar ook ontzettend veeleisend. Ze zegt waar het op staat en draait er zeker niet omheen. Dat is soms wel moeilijk om te horen, maar daardoor dringt ze wel tot je door en zorgt ze wel dat ze alles uit je haalt wat er maar in je zit. Zo is ze goed in helpen relativeren en praktische tips geven hoe je het beste dingen kunt aanpakken op de VDA, maar ook op het mentale vlak, wat uiteindelijk ook zijn uitwerking weer heeft in je functioneren.Daarnaast is ze zelf een geweldige zangeres die je tot diep in je hart kan raken.(Ruth)
  

Zingen, een passie voor de rest van je leven.

• Door te zingen heb ik mezelf gevonden, mijn weg gevonden, ik ben er nog lang niet…ik weet ook niet waar dat zou moeten zijn…en ik denk ook niet dat er één bestemming is…maar ik weet wel dat ik nooit meer zonder zingen kan. (Anna)
• Zingen is het mooiste wanneer je dat vanuit je hart doet. Het is zo fijn dat ik in mijn zang zoveel van mijn emoties kwijt kan. Als ik een lied zing, komt alles samen wat ik op de VDA hebt geleerd. (Tatjana)
• Als je echt je ‘drive' hebt gevoeld, dan weet je waar je het allemaal voor doet. Die momenten zijn echt heel erg belanrijk voor me geweest. (Anne)
• Zingen is geweldig, maar voor mij staat het overbrengen van gevoel op nummer 1. Of het met een lied is, in een acteerscène of alleen met een bepaalde blik, om het publiek jouw ziel te laten zien, is naast dat het heel eng kan zijn, het mooiste wat er bestaat! (Riejetske)
• Zingen is en blijft mijn grootste passie! Ik werd er mee geboren en ik eindig er mee. Het blijft kriebelen wat je ook doet. Ik kan en wil niet anders dan er helemaal voor gaan. Wie wil er nou geen harten raken?! (Ruth)

Marc en YvonJane bedanken alle leerlingen die aan het ABC hebben meegewerkt voor hun oprechte, ontroerende en eerlijke antwoorden.